Wednesday, October 13, 2010

நீங்க மறுக்கும் நினைவு - எலிப்பத்தாயம் (எலிப்பொறி)

திண்ணையின் ஈஸிச்சேரில் சாவகாஸ பத்திரிகை விரிப்பு.
எதிரில் திறந்த வெளியில் திண்ணையை ஒட்டி, சாவகாஸமாய் வெயிலில் காயும் பொருளை மேயும் மாடு.
பேப்பர் தாழ்த்தி கண்ணாடிக்கு மேல் கீழ்க்கண்ணால் பார்த்துவிட்டு தாமஸமாய் ஒரு விளி
சாந்தம்மே...

வாசற்படியில் வந்து நிற்கும் சகோதரியிடம் நிதானமாய் கழுத்தொடித்து, ...பஷு என்றபடி, மாடு நோக்கி பார்வை சுட்டல்.
அவள் பதறியடித்துக் கொண்டு மாட்டை விரட்டல்

கைப்பிடி உதறலில் நடுங்கும் கண்ணாடியில் தெரியும் மீசையில் ஒரு நரை. அதைத் துண்டிக்க கத்தரியின் துழாவல். கண்ணாடி மீசை கத்தரி அவன் நாம் என அனைத்தும் வெவ்வேறு விதங்களில் கோணங்களில் அவஸ்த்தைப்பட்டு நீக்கப்படுகிறது நரை.

வீட்டுக் காம்பவுண்டைவிட்டு வேட்டி தூக்கி, கிராமத்து ஈர மணல் தரையில் நடக்கும் செருப்புக் கால்கள். தெருவில் எதிர்ப்படும் மழைக்குட்டை. நின்றுவிடும் நடை. தாண்ட முடியாத அளவிற்கு நீளமாய் நிற்கும் நீர்; சுற்றிபோக வழியற்ற அகலத் தேங்கல். நனையத் திகைத்து நின்ற நடை.

எதிரில் வரும் சட்டையற்ற செருப்பற்ற டவுசர் பயல் சளக் புளக் என சாதாரனமாய் கடந்து செல்லல்.

82-83ல் சென்னை ஃபில்ம் சொஸைட்டி திரையிடலில் பார்த்தது. பின்னொரு ஞாயிரு மதிய தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பு. திங்கட்கிழமை ஒட்டுமொத்த அலுவலகத்தின் இளிப்பில், இருந்த ஓரிரு மலையாளிகள் நமுட்டுச் சிரிப்புடன் தலைகவிழ்ப்பு.

சிறந்த படத்திற்கான தேசிய விருது பெற்ற படம். கான் விழாவில் திரையிடப்பட்ட படம்.

நார்மல் ஸ்பீடில் அடூரின் மற்றுமொரு ஸ்லோமோஷன் கவிதை.

குட்டி நிலவுடமையாளனின் செயலறுந்த வாழ்வின் சிதைவு