Tuesday, December 7, 2010

பொக்கே திரும்பப் பூவாகுமா?

திஜாவோடு நடந்து போகையில் அந்தக் கதை சுமார் என்றேன் அதுசரி எல்லாக் கதையும் நன்னாவே எழுத நாம என்ன மெஷினா ரெண்டு இப்டியும் இருக்கும் # தெய்வம்

இதை முகநூலின் சுவரில் எழுதியிருந்தேன்.

இதற்குப் பிரதிபலிப்பாக

Tamilnathy Rajarajan நீங்கள் திஜாவுக்குச் சொன்ன கருத்தை நான் எனது நண்பர்களில் ஒருவருக்குச் சொன்னேன்... அதெப்படி... நிதானமாக நேரம் எடுத்து எழுதவேண்டாமா?“ என்று கடிந்துகொண்டார். திஜாவுக்கே இப்டின்னா....


கவனமாய் கதை எழுதச் சொல்லும் நண்ப,

கணினிதயார் விண்ணப்பப் படிவங்களில் அடுக்கப்பட்டு இருக்கும் கட்டங்களை நிரப்பும் கவனத்துடன் கதையெழுத முடியுமா?

கோடுபோடாத வெள்ளைத் தாள்களில், வேகம் காரணமாகக் கீழும் மேலுமாய் சமயங்களில் கிறுக்கிக் கொண்டு போகலாம். கிறுக்குத்தனமாகக் கூடப் போய்விடலாம்.

என்றாலும் எழுத்துக்குச் சீருடை எப்படிச் சேரும்.

பூவுக்கு ப்ளாஸ்டிக் சுற்றினால் பொக்கேவாகலாம். ஒட்ட வைத்தப் புன்னகையுடன் கொடுக்கப்படலாம். ஒட்டிக்கொண்ட புன்னகையுடன் வாங்கிக்கொள்ளவும் படலாம். கேமராக்கள் கண் சிமிட்டலாம். கணம் உறைந்து காலத்திலும் தேங்கலாம்.

உடனே பிரித்தாலும், பொக்கே திரும்பப் பூவாகுமா?

வெளியில் மலரும் எழுத்து, ஒரு போதும் கோட்டில் நின்று விறைப்பாய்  சல்யூட் அடிக்காது. அதற்கு சாட்சியங்கள், சரித்திரத்தில் அநேகம், நமக்கும் முன்னே. 

நாம் முதலும் இல்லை முடிவும் இல்லை.  எப்போதும் இதை நினைவில் நிறுத்து.

ஆவேசம் நல்லதுதான், கொள் நண்ப, வெட்டி வீரா-வேசம் தவிர்.