Sunday, September 26, 2010

மூன்று கவிதைகள் - மரத்தடி புதுசு காகம்

மரத்தடி

அராஜகம் செய்து
பல்லியை அடித்தால்
நியாயத்தின் வெற்றி

அராஜகம் செய்யும்
பருந்திடம் அடிபட்டால்
தியாகத்தின் வெற்றி

Friday, September 24, 2010

கேட்டேளா இங்கே!

எல்லா பிராமணர்களும்  கருவறைக்குள்  நுழைய  முடியுமா? முடிகிறதா?அப்படி இருக்கையில் பிராமணன் பிராமணன் எனக் கூப்பாடு போடுவது பித்தலாட்டமா இல்லையா?

எல்லா பிராமணனும் கருவறைக்குள் நுழைய முடிவதில்லை ஆனால் நுழைபவன் எல்லாம் பிராமணனாக மட்டுமே இருக்கிறான்.

இதைத்தானே சொல்ல வருகிறீர்கள்.

கோவிலுக்கு  ஆகமவிதிகள்  சரியா  தவறா? ஆகமவிதிகளையே  தூக்கி எறிவதா  அல்லது  ஆகமவிதிகளை  வைத்துக் கொண்டு  எல்லா இந்துக்களையும் அனுமதிப்பதா அல்லது பூசைசெய்ய சாதி வித்தியாசமின்றி தகுதி பெற்றவர்களை மட்டுமே அனுமதிப்பதா?

இது மக்களிடம் வைக்கவேண்டிய விவாதப்பொருளா சட்டத்தைத் தானே கையில் எடுக்க வேண்டிய சட்டாம்பிள்ளைக் காரியமா?

பாத்தேளா இங்கே!

ஜானு மாமி said...  23

மாமல்லன், நீங்க ஒரு மாமா மல்லன் என்ற ரீதியில் வாசகர் கடிதங்கள் வர ஆரம்பிச்சுட்டதோல்லியோ? அவாளுக்கு இது போல நிரம்ப வருதாம்.
#சும்மா தமாசுக்கு.கோவிச்சுக்காதீள்!

விமலாதித்த மாமல்லன் said... 26

ஜானு மாமி

அம்பி, மாமி  பேர்ல  வந்து,  வாஞ்சையோடா  மாமான்னு  கூட்டு, கைக்காரியத்தயெல்லாம்  உட்டுட்டு, தனி  பதிவே  எழுத  வெச்சுட்டயே ஒஞ்சமத்து ஆருக்கு வரும் சொல்லு.

யோவ் ட்விட்டர்ல என்னைக் காச்சு காச்சுன்னு காச்சுட்டு இங்கியும் கண்டினியு பண்றியா. சரி விதி வலியது.

என்னைப் போலவே நீயும் பண்ற ஒரே விஷயம் அதான் பஸ்ஸுல மாட்டிண்டியே ”ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டேக்” - இப்பயும் பாரு, தேள் ளுக்கு பதிலா தீள் காட்டிக்குடுத்துடுத்தே!

அது சரி கமல்கஸான் எப்பப்பா புரட்சிகர படம் எடுத்தாரு.

Tuesday, September 21, 2010

எழுத்துக் கலை - உதாசீனம்

மணிகண்டன்

கதை ரொம்ப நல்லா இருக்கு மாமல்லன்.



நன்றி. எந்த மணிகண்டன் எனத்தேடி. ட்விட்டரில் நடு இரவில் ‘அப்பப்ப அப்படித்தான் செய்யணும்’ அமெரிக்க நண்பர்களுக்குப் பகலல்லவா என்ற ஆள். தேடிப் போய் குழந்தை பற்றி எழுதி இருந்ததைப் படித்து. இலக்கிய மணிகண்டன் நானில்லை தோழர் மணிகண்டன் நானில்லை ஆனால் வினவில் பின்னூட்டம் எழுதும் மணிகண்டன் நான்தான் எனச்சொல்லி அதற்காக ட்விட்டரில் அன்ஃபாலோ போட்டுவிடாதீர் என்ற, யுவாவுடன் சாரு-சுஜாதா சமரில் ஈடுபட்ட ஆள் எனத்தெரியவந்தது. உமக்கு என் கதை பிடித்ததில் மகிழ்ச்சி. பரவாயில்லை கொஞ்சம் கூர்மதிக்குதான் நம்கதை பிடித்திருக்கிறது என்பதில் மகிழ்ச்சி.

'போர்வை’ - கதை நடந்தபோது ஐந்தோ ஆறோ படித்துக்கொண்டிருந்தேன். எழுதியபோது எனக்கு 21. 1981ல் உமக்கு வயது என்ன?

Monday, September 20, 2010

சொந்தக் காசில் twitter சூனியம்

ஜனாதிபதி கையால் சிறந்த குமாஸ்தா என்று விருது வாங்க நினைத்த குமாஸ்தா எழுத்தாளர் ஒரே மாதத்தில் பதிவர் உலகில் ஃபேமஸ் ஆவதற்கு கரணம் போடுகிறார்.

ஓ இணையத்தில் திருவோடு ஏந்த இவ்வளவு வருஷம் செர்வீஸ்னு ஏதும் ரூல் இருக்கோ

போஸ்டல் டிபார்ட்மெண்டு ஸ்டெனோ வேலைய விட்டுட்டு வந்துதா? தொரத்தினாங்களா? திருவோடே  சொல்லனுமு  இல்லே. சிஷ்யகோடிகள்  கூட  கேட்டு சொல்லலாம்

எழுத்தாளர் என்றாலே இப்படித்தானோ :)

Saturday, September 18, 2010

சுயகெளரவம் - வாக்கு

வக்காளி.. அவனை உடக்கூடாது தோழர். இன்னக்கி ரெண்டுல ஒன்னு பாத்தே ஆவனும்.

என்ன தோழர் இப்புடிக் கொஞ்சம் கூடப் பொறுப்பில்லாமப் பேசுறீங்க.

பின்னாடியே செருப்புத்தேய அலையறவனுக்கில்ல தெரியும்.

ஏன் நான் உங்க கூட வந்ததில்லையா?

தோழர் அவுரு என்ன இப்ப உங்களையா விமர்சிக்கிறாரு. நீங்க எதுக்குக் கோவப்படறீங்க?

என்ன தோழர் அவுருதான் சின்ன வயசு, ஏதோ கோவத்துல நிதானம் இல்லாமப் பேசராருன்னு பாத்தா..

தோழர் என்னைய முட்டாள்னு கூடத் திட்டுங்க நிதானமில்லாமென்னா எனக்குக் கெட்ட கோவம் வரும்.

பின்ன என்னா தோழர் அன்னிக்கி மீட்டிங் போடறதுன்னு முடிவான ஒடனயெ, அந்தத் ..... பேரைச் சொன்னது யாரு.

உங்குளுக்கு உடன்பாடில்லைனா அன்னிக்கே கடுமையா மறுத்திருக்க வேண்டியதுதானே தோழர்.

நான் சொன்னவங்களைக் கூப்டிருந்தா பிரபலமான ஆளா இல்லாட்டியும், இந்த அலச்சல் இருந்திருக்காதில்ல தோழர்

சுயகெளரவம்

பெஸண்ட் நகரில் விச்ராந்தி என்று ஒரு ஹோட்டல் உண்டு. பெஸண்ட் நகரே பணம் பற்றிய பெரிய கவலைகள் இன்றி பெரிசுகள் விச்ராந்தியாய் வாழுமிடம். வீட்டின்  கொழுந்துகள், வெளிநாட்டில்  பொட்டிதட்டிக் கொண்டிருக்கும். இன்னும்  இளம்  தளிர்கள்  பள்ளியில்  படித்துக்  கொண்டிருக்கும்  போதே, விமானப் படிக்கட்டில் வேகமாய் ஏறுவதற்கான பயிற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கும்.  எப்படி  ஸ்ரீரங்கத்தின் அபார்ட்மெண்ட்களில் விச்ராந்திகளை மட்டுமே சந்திக்க முடியுமோ அது போல. பீச்  ஹோம்  அவின்யூவிற்குப்  பின்புறமுள்ள  இண்டு  இடுக்குக் கட்டிடங்களைத் தவிர அனேகமாய் மொத்த பெஸண்ட் நகரும் விச்ராந்தியாகவே வாழ்ந்து கொண்டிருந்தது. வாடகையை விட  அநேக வீடுகள் விலைக்கு மட்டுமே விளம்பரங்களில் இடம்பிடித்தன.

Friday, September 17, 2010

எழுத்துக் கலை - அனுபவம் தெரிவு பார்வை

சு.சிவக்குமார்.

ரொம்ப நல்லாருக்கு சார்...கதையோட ப்ளோவும், அதற்கான நடையும் ரொம்ப நல்லாருக்கு.ஒரு குறும்படத்தை பார்த்த மாதிரி கதையின் காட்சிகள் அவ்வளவு நேர்த்தியாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.. இதுமாதிரி சிறுவர்கள் கதையை படிக்கையில் பஷீர்,அழகிரிசாமி, கிருஷ்ணன் நம்பி இவர்களின் ஞாபகம் தான் வருவதை தவிர்க்க முடிவதில்லை...



முதல் தொகுதியிலையே சேர்த்திருக்க வேண்டியது. தரம் குறித்த தயக்கத்தில் தவிர்த்தது. இதைத் தட்டச்சும் போதுதான் கவனித்தேன் 40 வருஷத்து அனுபவம். முப்பது வருஷம் முன்னால் எழுதப்பட்டது.

தெரு கோவில் சிறுமி என்னில் ஒரு சிறுபகுதி பெரிய சிவன் கோயில் குளம் இப்போதும் எனக்குப் பெரியதாகத் தோன்றுமா என்று தெரியவில்லை. பாண்டிச்சேரி (புதுவை) போயிருக்கீங்களா?

புத்தகம் இல்லாததால் வகுப்பில் சேர்க்கமாட்டேன் என வ.உ.சி உயர்நிலைப் பள்ளியில் சொல்லிவிட்டதால் அறுபத்துமூவருக்கு ஆடையுடுத்தும் அசிஸ்டெண்டாக இருந்ததைப் பார்த்து கடிந்து கொண்டு புத்தகம் வாங்க காசு கொடுத்த தர்மகர்த்தா.

அம்பேத்கர் படத்தை முதலில் காட்டிய புகைப்பட கலைஞர் மற்றும் ஓவியர். வாசலுக்காய்த் தொங்கவிடப்பட்ட கருப்புத் தடுப்புத்துணி அவர் கை விலக்க, அவ்வப்போது வெளிச்சமாகும் அவரது குட்டி இருட்டு அறை, அர்த்தமற்ற ஆசையில், அங்கிருந்த தூரிகை ஒன்றைத் திருடி உபயோகிக்கவே தெரியாமல், இரவெல்லாம் தூக்கம் வராமல் மறுநாள் அவரிடமே திருப்பிக் கொடுத்து மன்னிப்பு கேட்க,  நீ இதை செய்வாய் என எதிர்பார்க்கவில்லை கேட்டிருந்தால் நானே கொடுத்திருப்பேனே என்று அமைதியாக சொன்னதக் கண்டு அவர் முன்னாலேயே அழுதது.

Wednesday, September 15, 2010

எழுத்துக் கலை - தேர்வு

shankar 

சார் ,
என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை ...,உங்களின் அனைத்து இடுகையும் இன்று தான் வாசித்தேன் ...,இப்படியும் எழுத முடியுமா என்று வியந்து போய் உட்கார்ந்திருகிரேன்..,நிறைய எழுதுங்கள் ..என்னை போல் ILLITERATE OF LITERATURE க்கு சொல்லி குடுங்கள்



வியப்பதற்கு இது ஒரு விஷயமே இல்லை.

ஒரு எழுத்தாளன் ப்ளாகில் எழுதுவதற்கும் ஒரு ப்ளாகன் எழுத்தாளனாய் நினைத்துக்கொண்டு எழுதுவதற்கும் உள்ள வித்தியாசம். பின்னதை மட்டுமே படித்துக் கொண்டிருந்ததால் உமக்கு வந்த பரபரப்பு.

எழுத்தாளனுக்கு இது ஒரு இடம் மட்டுமே. எழுத ஒரு இடம். இது இல்லை என்றால் பேப்பரில் எழுதுவான். பிரசுரமே ஆகாமற்போனாலும் சாகும்வரை எழுதுவான். எழுத வேண்டும் என நினைக்கும் வரை எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் எழுதிக்கொண்டு இருப்பான். எவன் மிரட்டலுக்கும் அவன் பணிவதும் இல்லை. எந்த கீழ்மைக்கும் அவன் இறங்குவதும் இல்லை.

Tuesday, September 14, 2010

வவ்வவ்வெள

வவ்வவ்வெள என்ற தன் குரைப்பில் அஞ்சி, சூரியன் நகர்வதாய் கர்வம் மேலிட்டு குரலுயர்த்த, உச்சிக்கு வரவர வெப்பம் கூடி, உஷ்ணத்தின் தகிப்பு உடல் தாக்க, மரத்தடி நிழலுக்காய் ஒதுங்கி, வவ்வவ்வெள.

கூடுவிட்டு கூடு பாய்ந்து கோபத்தில் வவ்வவ்வெள.

சர்வரோக நிவாரணியாய் கூவி விற்க வவ்வவ்வெள.

இது உன் இடமில்லை வவ்வவ்வெள.

ராஷ்ட்ரபதி பரிசின் கனவென வவ்வவ்வெள.

உனக்கிங்கே இடமில்லை வவ்வவ்வெள.

அவமான மிரட்டலாய் வவ்வவ்வெள.

ஒரு வவ்வவ்வவெள, உள்ளே நுழைந்ததும் எத்துனை வவ்வவ்வெள.

Sunday, September 12, 2010

எறும்பின் ரத்தம்

பீரங்கிகள் முன்னேறிக் கொண்டிருந்தன

எதிர்ப்பாய்
பொடியர்களின்
கல் எறி

காலடித் தடம் பதிப்பதற்கு
காததூரம் முன்பாக
கல் ரோஜாக்கள்
விழுந்து சிதறின.

கல் விழுந்தெழுந்த புழுதியில்
கண் கரித்ததெனினும்
கருமமே கண்ணாக
முன்னேறிக்கொண்டு இருந்தது
பீரங்கி

ஊரும் எறும்பு
ஒதுங்க இடமின்றி
திகைத்தது

நில்
என் உயிருக்கு
உத்திரவாதம் சொல் என்றது

யுத்தபூமியில் இருந்ததே குற்றம்

விழுந்த கல்லின்
சில்லொன்று தெரிக்க
இரும்புக் கவசம் க்னங்கென
ஒலியெழுப்பிற்று

நிறுத்து இன்றேல் நிர்மூலமாகு

கண்சிவந்து கனன்ற
பீரங்கி முன்னேறிற்று

எறும்பின் ரத்தம் உறைந்தது இரும்பில்


******************************************
நடந்தது பாலஸ்தீனதில் நமக்கென்ன போச்சு

Friday, September 10, 2010

வினவை வினவு! - வினவுக்கு அப்பாற்பட்டதில்லை வினவு

கேள்விக்குறி

மாமல்லனுக்கு இப்போதே கழுத்துக்கு மேலே ஒன்றுமில்லை என்று தெரிகிறது… ஐய்யா எழுத்தாளரே.., மதார் பொதுவெளியில் தன்னபைப்ற்றி வெளியிட்ட ஒரு தகவலை யாரும் கையாள முடியும் என்பது உங்களுக்கு புரியவில்லையா? எஸ்ராவிடம் அனுமதிபெற்றுத்தான் டவுசரை கிழித்தீர்களா?
 
 
திரு வேட்டைக்காரரே மதார் பொதுவெளியில் எழுதினாரா? அவங்க குழுமத்துல எழுதிக்கிட்டதைப் பொதுவெளி என்கிறீரா? அந்தக் குழுமத்துல வினவு மெம்பரா? நான் கூட உள்ள போயி என்ன நடக்குதுன்னு நேரடியா தெரிஞ்சிக்கதான் போனேன் உங்க மொதல் பதிவுக்கு அப்புறம்.

கதவு தெறக்கவே இல்லை

Thursday, September 9, 2010

எழுத்துக் கலை - சிறு சுயவிளக்கம்

நான் எப்போதோ இறக்கிவைத்தாயிற்று. அதிர்வு அலையோடிக் கொண்டு இருக்கிறது. இன்றைய மூர்க்க எதிர்ப்பு, ஒருவேளை இருக்கவும் கூடுமோ என்ற சந்தேகமாய் மாறும், தான் அறியாது உள் மனம் உரசிப் பார்க்கும், உண்மை புலப்படக்கூடும், தெளிவு பிறக்கும்.

விமர்சனம் என்பது ஒரு எழுத்தைப் பற்றி எனினும், ஒருவனை முன்னிருத்தி உலகுக்குக் கூறியதாக ஏன் ஒருவர்கூட புரிந்து கொள்ள மாட்டேன் என்கிறீர்கள்.

சாரம் வற்றினால் எனக்கும் இது நேரலாம். அல்லது என்னை கூர் தீற்றிக் கொள்ளும் சுய பரிசீலணையில் என் எழுத்து இதுவா? நான் பயனம் தொடங்கியது எதை நோக்கி? கடைசியில் இங்கு வந்து சேர்வதற்கா இவ்வளவு பிரயாசைகள்? இதுவல்ல என் உயரம். நான் குறுக்காக வளரத் தலைப்பட்டு விட்டேன். முதலில் என்னை சரி செய்து கொள்ள வேண்டும்.  அப்போது நான் என்றில்லை எவனும் செய்ய வேண்டிய, சுய மரியாதைக்கு உரிய விஷயம், ஒன்றுதான் எழுதுவதை நிறுத்தி - மாஜி எழுத்தாளனாகி விடுவது.

சுந்தர ராமசாமி இடையில் ஏழு வருடங்கள் எழுதாமல் இருந்தார்.

வராவிட்டாலும் முக்கி முக்கி வடை சுட்டுக்கொண்டே இருக்க இலக்கியம் என்ன திறந்தவெளி கக்கூசா?

மதாருக்கு எழுதிக் காட்ட ஆரம்பித்து என் லயத்தை கண்டடைய நான் பயிற்சி செய்து கொண்டு இருக்கிறேன். எது நிஜம் எது கற்பனை. எது எங்கே தொடங்குகிறது, எதனுடன் எது எங்கே இழைகிறது. இரண்டின் சாத்தியங்கள் எவ்விதம் போகக்கூடும். மற்றபடி மேலே குறிப்பிட்ட இங்கிலீஷ் பேரை வைத்து என்னை வைகிறீர்கள் என்றே எடுத்துக் கொள்கிறேன். அதனாலேயெ எது என்னை எழுதத்தூண்டியது என்று பின்னூட்டதை குறிப்பிடும் தகுதியை அது இழக்கிறது. தயவு செய்து அந்த வார்த்தையை எடுத்து விடுங்கள். முடிந்தால் அந்தப் பின்னுட்டத்தையேக் கூட. மட்டறுப்பதில்லை என்று முடிவெடுத்திருப்பதால் தயவு செய்து அதை நீங்களே எடுத்து விடுங்கள். ஓசியில் கிடக்கிறது என்பதற்காக உளரல்துண்டுகளை பொன்னாடையாகப் போட்டுக்கொள்பவனில்லை நான். அது ஆபாசம். 

எவனெவனைப் பத்தியோ எனக்கு ஆயிரம் வயித்தெரிச்சல் இருக்கும். சில நியாயமானவை. சில அநியாயமானவை. பல  எனது வெற்றுக் கற்பனையாகக் கூட இருக்கலாம். இவை எல்லாம் ஒன்றோடு ஒன்று முட்டி மோதி எனது சுய அனுபவங்களோடு கற்பித வாழ்வோடு கலவி கொண்டு, என்னவாக வெளிப்படுகிறது என்பதுதான் எனது எச்சம். எதவது ஒரு இணைய ப்ரும்மா  ”எச்சம்” என்பதைக் காக்காப் பீ என்று புரிந்து கொண்டு இங்கு வந்து என் உசுரை எடுக்கும். வள்ளுவன் என்ன பாவம் செய்தான் - அதற்காகவே இந்த விளக்கம்.

நான் சிறைத் தண்டனைக்கு உரியவன் - ஏனெனில் உங்களின் தெய்வங்களை தூஷிக்கிறேன். என்னை உதாசீனப்படுத்துங்கள். (வரலாறு என்னை விடுதலை செய்யும்).

ஆனால் சொல்லிப் பல நூறு ஆண்டுகள் ஆன விஷயம்
தக்கார் தகவிலார் என்பது அவரவர்தம்.....

எழுத்துக் கலை - நிஜமும் கற்பனையும்

மதார்

உங்களுக்கு இட்ட பின்னூட்டம்?

விமல்லதித்த மாமல்லன் என ஓபன் ஐடி போட்டால் இல்லீகல் கேரெக்ட்டர் என வருகிறது.

நான் லீகல் கேரெக்ட்டருங்க மெய்யாலும்.

மதார் said...

@madarasdada neenga nallavarthan k nampiten.

மதார்

மிக்க நன்றி

http://www.maamallan.com/

http://www.maamallan.com/2010/09/blog-post_08.html#comments



கிட்டத்தட்ட என் கதையை இன்றைக்காவது முடித்துவிட வேண்டும் என்று மும்முரமாய் - நிறம் என்கிற கதையை எழுதிக்கொண்டிருந்தவன் - அப்பப்ப எட்டிப்பார்க்கிற அல்லாட்ட புத்தி காரணமாய், உங்கள் பின்னூட்டம் பார்த்ததும், ஏதோ கிழம்தான் கல்கியை தாங்குகிறது என்ற வேகத்தில் அதற்குப் ஒரு பின்னூட்டம் போடப்போய் அது பெரிதாதல் கண்டு, நோட்பேடுக்கு காப்பி செய்து வளரத் தொடங்கிற்று வாரா வாரத் தீட்டு -கட்டுரையாய்.

Wednesday, September 8, 2010

வாரா வாரத் தீட்டு

மதார் said...
பக்கங்களை நிரப்பத்தான் ஒரு எழுத்தாளன் மித மிஞ்சிய கற்பனைகள் கலந்து எழுதுகிறார் என்றால் கல்கியின் பல நாவல்கள் பாகங்களில் வராமல் ஒரு சில பக்கங்களிலேயே முடிந்திருக்கும் . ஒரு தாய் குழந்தையை பெற்றெடுத்தாள் என்று ஒரு வரியில் முடிப்பதைவிட அதற்கு முன் அவளின் எதிர்பார்ப்புகள் , வலிகள் , சந்தோசங்கள் என்று வார்த்தைகளால் விவரிக்கும் போதே அத்தருணத்தை முழுமையாய் ஒரு வாசகனை உணரச் செய்ய முடியும் . நம்மையும் அறியாமல் வாசிக்கும் வார்த்தைகள் மூலமே அக்காட்சியை நம் கண் முன்னே கொண்டு வருவதுதானே ஒரு எழுத்தாளனின் கற்பனைகளும் எழுத்துகளும் ?



இப்போதுதான் சுகுமாரன் தொலைபேசியில் சொன்னார் வாளால் சவரம் செய்யாதே என்று.

என்ன செய்யறது கடைனு தெறந்துட்டா கஸ்டமர்ஸ் வந்துண்டேதான இருப்பா. மழிக்கறத மழிச்சும் செரைக்கரதை செரைச்சும்தானே ஆகனும். என்ன ஒரு பதைப்புன்னா சவரம் பண்ணிக்கும்போது அசங்காம இருக்கணும்னு அவாளுக்கு தெரியனும் எக்குதப்பா சிலும்பினா சிராய்ச்சுடும் மனசுல.

எழுத்துக் கலை – தேடுதல்

பின்னூட்டங்கள் மட்டறுக்கப்பட்டு பிரசுரித்தல் பற்றி சில வார்த்தைகள்.

மட்டறுத்தலில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. அது இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் அடிப்படை உரிமையாக 19 வது பிரிவின் கீழ் உருதி செய்யப்பட்டுள்ள பேச்சுரிமைக்கு எதிரானது. அந்த உரிமை எக்காரணம் கொண்டும் தடைசெய்யப்படல் ஆகாது என்பதே அதற்குக் காரணம்.

பின்னூட்டங்கள் மட்டறுக்கப்படுகையில், தணிக்கை அதிகாரம் கைக்கொள்ளப்படுகிறது. அதிகாரம் பொதுவாக நியாயத் தராசாக முள் நிலை பட்டு நிற்பதில்லை. சுயம் பாதுகாக்க சுயம் துதிக்கப்பட, சுயத்தைத் தூக்கி நிறுத்த சுயத்தை முன் நிறுத்த சுயத்தை போஷிக்க சுயத்தை பூதாகாரப் படுத்திக்காட்ட என்று தணிக்கை துஷ்ப்ரயோகத்திற்கே பயன்படுகிறது.

Tuesday, September 7, 2010

எழுத்துக் கலை - உண்மை எழுத நேர்ந்த கதை

சுரேஷ் கண்ணன் said...

படைப்புக்கோ கட்டுரைக்கோ நம்பகத்தன்மையும் தர்க்கமும் அவசியமானதுதான் என்றாலும் இத்தனை அதிகறார்தனம் தேவையா என்று தோன்றியது.
September 7, 2010 2:06 AM

இந்தக் கட்டுரைக்கான முழுப்பழியும் உள்ளபடி உம் தலைமேல்தான் விழ வேண்டும்.

நீர் கேட்ட அந்த ஹிட்ச்காக்கின் படம் என்ன படம் என்கிற கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் முகமாக அந்தப் படம் சம்பந்தப் பட்ட தகவல்களைத் தேடி சேகரித்து உம்மிடம் சொன்னது போலவே உமக்குத் தகவல் அளித்துவிட எண்ணி கூகுளில் இப்படி ஆரம்பித்தேன் ...  இந்தா பிடி...

அவா எப்பிடி எழுதறா பாத்தேளா! படிச்சி பாருங்கோ. மொதல்ல நம்புளுக்கு ஒரு படம் வார்தைக்கு வார்த்தை புரியறதில்லெ. இதைப் படிச்சப்பறம்தான் ப்ளூடைமண்ட்னு ஞாபகம் (அய்யாவோட கைங்கர்யம் ட்ரைவின் மாதிரி அம்மாவோட கைங்கர்யம் ப்ளூடைமண்ட் - அவாள்துதானே தகவல் தப்பாக் குடுத்ததுக்கெல்லாம் ஆட்டோ வராது, சரியாக் குடுத்ததுக்குதானே வரும்)

எழுத்துக் கலை - உண்மை


ஆடுகளின் நடனம் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

"பழனி அருகே ரயில்வே கேட் மூடப்பட்டிருக்கிறது என்று பேருந்தில் காத்திருந்தேன். சற்று தொலைவில் சிறிய மலை"

ரோட்லயே எந்த மலையும் ஆரம்பிக்கறதில்லை, மெட்ராஸ் ரோட்லதான் பிளாட்பாரத்துலேர்ந்தே பில்டிங் செவர் ஆரம்பிச்சுடும். CMDA விதிகளுக்குட்படாத மலை, ஆக அடிவாரம்தான் மொதல்ல ஆரம்பிக்கறதாக்கும், மலை செத்த தள்ளி இருக்குங்கறார், ஒரு ஃபர்லாங்காச்சும் இருக்கும்னு வச்சுப்போம்.

Sunday, September 5, 2010

வலி - வெளிவந்த கதை

வலி என்கிற இந்தக்கதை பிரசுரத்திற்குக்கூட லாயக்கில்லை என கல்கியில் நிர்தாட்சண்யமாக மெஜாரிட்டி நடுவர்களால் நிராகரிக்கப்பட்டது. அதிலொருவர் சிவசங்கரி, பின் ஒரே ஒருவரின் தீர்க்கமான வேண்டுகோளால் போனால் போகிறதென்று மூன்றாவது பரிசாக (மூன்றாவதும் தேர்ந்தெடுத்தாயிற்று அவரின் தலையீட்டினால் அதையே இரண்டாக்கி இரண்டாவது கதையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது இந்தக் கதை) அந்தக் கதை.....

Saturday, September 4, 2010

வலி - [பிரசுரமான முதல் கதை (ஜூன் 1981)]

சாயங்காலம் ஊருக்குப் போகிறோம் என்று அப்பா சொன்னவுடன் அப்புட்டாவுக்கு நிலைகொள்ளவில்லை. கதவுக்குப் பின்னால் இருந்து துணிக்கம்பை எடுத்தான். இரண்டு சட்டைகளைக் கொடியிலிருந்து எடுத்து ஒரு பக்கமாக மடித்து வைத்தான். கால் சட்டைகளைத் தேடினான். கொடியில் ஒன்று காயாமல் இருந்தது. கொடியின் இன்னொரு கோடியில் இருந்த அம்மாவின் புடவையை விலக்கினான். உள்ளே ஒன்று இருந்தது. அதை எடுத்தான். அதற்கு பட்டன்கள் அறுந்து போய்விட்டிருந்தது. கொஞ்சம் தயக்கத்துக்குப் பின்னர் அதையும் சட்டைகளுடன் வைத்துவிட்டு வெளியில் ஓடினான்.

முதல் கதை - (ஜனவரி 1980) ’குப்பை’ பற்றி

2 கருத்துரைகள்:

ராம்ஜி_யாஹூ said...

அருமையாக எழுதி இருக்கிறீர்கள். முதல் கதை என்றே சொல்ல முடியாத நடை, தொடர் சுவாரஸ்யம்,. முடிவு இந்த மாதிரிதான் இருக்கும் என்று தெரிந்தாலும் நல்ல வட்டார மொழி நடை.

Friday, September 3, 2010

திருப்பிக் கொடுக்கத்தவறிய புத்தகம்

ஜனவரி 2008ல் ஒரு அன்பர் எழுதிய இடுகை

மிகக் குறைவாகவே எழுதியிருந்தாலும், நிறைவான கதைகளை எழுதியவர் விமலாதித்த  மாமல்லன். மாதத்திற்கு  இரண்டு  நாவல்கள் இறக்குபவர்களின் pulp எழுத்துகளின் மத்தியில் இவர் பெயர் தெரியாது போனதில் ஆச்சரியமில்லை.