Friday, January 14, 2011

ஜெயமோகனுக்கு நன்றியுடன்

ஜெயமோகனின் 

புத்தகக் கண்காட்சி 2011


விமலாதித்த மாமல்லனின் இடத்தை, அவனுக்குக் காட்டுவதன் மூலம், தன்னிடத்தை மீண்டும் மற்றொருமுறை தனக்குத்தானே சாசனப்படுத்திக் கொண்ட, தமிழ்கூறு நல்லுலகம் இதுகாறும் கண்டிராத, ஆகச்சிறந்த அரசியல்வாதியான ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு நன்றியுடன், 

பிரமிளின் இரண்டு கவிதைகள்.













கோத்ரம்

சூர்ய உவாச:
ஒரு நூறு உதடுகள் விரித்து
என்னைச்
சிரித்துக் குடிக்க நினைக்கும்
தாமரைப் பூவே
உன்பிறவி ரகஸியம் அறியேனோ?
உன் தந்தையின் வேர்த்தாடி
நிலம் தேடி
சகதியைப் புணர்ந்துறிஞ்சிப்
பிறந்தவள் நீ.
ஓ! - கண்ணற்று
முகமே வாயெனப் பிளந்து
என் ஒளியைக்
குழாய் ஜலமாய்க்
குலஹீனம் செய்யும் ஜடமே!
உன் கபந்த விடாய்க்கு நான்
ஓவர் ஹெட் டாங்க் அல்ல -
ஒளி!

- பிரமிள்

*
கசடதபற, ஜூலை 1972.


பிரதி

தெருவில் விழுந்து
நிலவின் ஒளியைத் துடைத்தது
மின்சார வெளிச்சம்!

உயரத் தனித்தது நிலா,
வேட்கையில் தனித்தன
மனித முகங்கள்

கேட்டு அழுது
கேட்டழுது
கண்ணாடியில் பிடித்து
கண்டுகளித்த நிலவில்
புரையோடும்
குழந்தை ராமன் கருமை.

வாலிபத்தில் இவன் தனது
சீதாவைத் தொலைத்துவிட்டுத்
தேடிய நிழல்.

அவதாரம்தான்
இருந்தும் முகத்தில் 
ஊனின் புரையோட்டம்.

தனித்து
வேட்கையில் துணிந்து ஓர்
தாசியைத் தேடும் இம்
மனித முகத்தில்
நிலவின் புரையோட்டம்

வீதி வெளிச்சத்தில்
நிலவை நோக்கி
நிலத்தில் விழுகின்றன
மனித நிழல்கள்.

- பிரமிள்

*
கசடதபற, ஜூலை 1972.

நன்றி: பிரமிள் கவிதைகள் - அடையாளம்
புத்தகக் கண்காட்சியில் கடை எண் 247

*************

பின் தொடரும் நிழலின் குரலின் முன்னால் சென்ற உருவம்