Wednesday, December 7, 2011

கும்பிடுகிறேன் ஷோபா சக்தி

பஷீரின் பூவன் பழம் படித்தபோது, அடடா நம்மிடமும் செல்மா லாகர்லெவின் தேவமலர் போல இப்படி ஒன்றா என்று உள்ளம் விம்மியது. இப்போது ஷோபா சக்தியின் கப்டன் கதையைப் படித்து முடித்ததும் தவறிப்போய் பேர் லாகெர் குவிஸ்டின் பாரபாஸைப் படித்துவிட்டோமா என்கிற சந்தேகம் தோன்றியது. 

காலத்தால் பழசாகிப்போச்சு என்கிற ஒரே காரணத்தால் கண்டதையெல்லாம் கிளாசிக் என்று குறிப்பிடுவது, தெருவுக்கு ரெண்டிருக்கும் சாராயக் கடைகள் போல சகஜமாகிவிட்டது.

தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்வதாலோ மாலைக்கு செலவுசெய்து அடுத்தவர் கையில்கொடுத்து தலையை நுழைத்துக்கொள்வதாலோ ஒருபோதும் உலகத்தரம் வசப்படாது. கப்டன் போல அதுவாக நிகழ்ந்தால்தான் உண்டு.

கும்பிடுகிறேன் ஷோபா சக்தி.