Friday, January 16, 2015

காவியமா இல்லை ஓவியமா

பெருமாள் முருகனின் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்குக் காத்திரமாய் கூவும் இஸ்லாமியர்களில் எத்தனைபேர் தஸ்லீமாவுக்காக மியாவ் என்றாவது குரல் கொடுத்திருப்பார்கள்?
சல்மான் ரஷ்டி தஸ்லீமாவெல்லாம் தாக்கப்பட்டபோது இந்தியாவில் இது பொறுப்பதில்லை என்று வெகுண்ட இந்துத்வ நியாயவாதிகள்தானே பரிபூரண சரஸ்வதி கடாட்சம் பெற்றிருந்த M F ஹுசேனை நாடு கடத்தினர். இறந்தே போன பின்பும்கூட அவரது கண்காட்சிகள் இந்துத்வ அடிப்படைவாதிகளால் அடித்து நொறுக்கப்பட்டுக்கொண்டுதானே இருக்கின்றன. 

பூக்குழியை தர்மபுரி இளவரசனுக்கு காணிக்கை ஆக்காதிருந்திருந்தால், ஏதோ ஒரு கட்டுரைக்காக, இடையில் கேட்டதால் இந்தியா டுடேவுக்கு தன் கருத்தைக் கூறிய குஷ்புவை ஊரூராய் துடைப்பத்துடன் விரட்டிய திருமாவளவன், பெயர் போட்டுக் குறிப்பாய் எழுதிய பெருமாள் முருகனின் கருத்துரிமை காக்க முதல் குரல் கொடுத்திருப்பாரா? 

களப்பணி ஆராய்ச்சி செய்து, ஒரு நாவலை எழுதி, அது கொஞ்சம் விற்கிறது எனத் தெரிந்ததும் ஒரே மாவில் உருண்டையாய் பிடித்துப் போட்டால் போண்டா தட்டி நடுவில் குத்திப் போட்டால் மெதுவடை என்பதாக, அதற்கு இரண்டு முடிவுகளைக் கொடுத்து, அவற்றை இரண்டு நாவல்களாக்கி, இதுவரை 35 இனி 37 என புக்கெண்ணிக்கையைக் கூட்டுவது ஆர்ட்டிக்கிள் 19 (g) to practise any profession, or to carry on any occupation, trade or business இன்படி அடிப்படை உரிமைதான். 

ஆனால் இது 

இலக்கியமா 
வியாபாரமா 
இலக்கிய வியாபாரமா 
வியாபார இலக்கியமா 

அஞ்சறைப் பெட்டி வாழ்க்கையில் - அட 
என்னடா பொல்லாத அறச்சீற்றம்