Wednesday, April 20, 2016

எழுத்துக் கலை - வெந்ததும் வேகாததும்

கதைக்கும் கட்டுரைக்கும் சரியான போட்டி, எது சிறந்த மொக்கை என்று.
http://tamil.thehindu.com/general/literature/கதாநதி-14-கமோகனரங்கன்-புதிர்களை-ஆராயும்-கலைஞன்/article8492917.ece

//க.மோகனரங்கன், தான் அறிந்த சில விஷயங்களைத் தனக்குத் தெளிவு ஏற்படுத்திக்கொள்ள வேண்டி எழுதி இருக்கிறார். அவை வாசிக்கத் தக்க கதைகளாக உருப்பெற்றிருக்கின்றன.//

முன்னெச்சரிக்கையாக இப்படி ஒரு சான்றிதழை வழங்கியபின் எதற்குக் கட்டுரை நெடுகிலும் கலை கலைஞர் என்கிற முக்கலும் முனகலும்.

போதாக்குறைக்கு, கட்டுரைக்கிடையில் பிரபஞ்சன்தான் கதை விடுகிறாரென்றால், கதைக்கு நடுவில் கதாசிரியர்வேறு கட்டுரை விடுகிறார்.

//புத்திக்கும் மனசுக்கும் இடையே எழும்பி நின்ற சுவர், எப்புள்ளியில் எவ்விதம் நெக்குவிட்டுக் கசிந்தது என்று நிதானிக்கும் முன்னரே, சரிந்து விழுந்த மிச்சமுமின்றி அடித்துச் செல்லப்பட்டு விட்டிருந்தது...// 

//இந்த மாதிரி உறவெல்லாம் கடைசியில் இப்படி மனவேதனையில்தான் போய் முடியும்னு எனக்கு முன்னாலேயே தெரியும். எல்லாத்தையும் ஏத்துக்கிற பக்குவம் இப்போது எனக்குக் கிடைச்சுடுச்சு.’’//

இப்படி ’அப்படியே’ எழுதிவைத்து விடுவது அல்ல, இது எப்படி நிகழ்ந்தது என்று எழுதுவதுதான் எழுத்தாளனின் வேலை. வெகுஜன எழுத்தாளர்களுக்கு இலக்கியம் விடுக்கும் சவால். அந்தச் சவாலை ஏற்று எழுதி வெற்றி கொள்வதே ஒன்றை இலக்கியப் படைப்பாக ஆக்கும்.

இலக்கியம் கலைஞன் என்கிற லேபிளைப் பத்திரிகை நிரப்பலுக்காக ஒட்டிவிடுவதெல்லாம் ஒருபோதும் கலை இலக்கியம் ஆகிவிடாது. 

இணையத்தில் இருப்பதன் பெரும் பிரச்சனை, யாராவது எதையாவது சூப்பர் என்று பகிர்ந்துவிடுவதல்ல, அது என் கண்ணில் பட்டு என் எதிரிகளின் எண்ணிக்கையைக் கூட்டிவிடுவதுதான்.